عقد قرارداد کار در استرالیا چارچوب حقوقی رابطه شما با کارفرما را مشخص می‌کند. زیرا قانون کار این کشور حداقل‌هایی تعیین کرده که هیچ قراردادی نمی‌تواند آن‌ها را نادیده بگیرد. بنابراین پیش از امضا، باید بدانید عقد قرارداد کار در استرالیا چه بندهایی را باید داشته باشد.
عقد قرارداد کار در استرالیا
بیشتر مهاجران پس از مهاجرت به استرالیا در مورد عقد قرارداد با کارفرما اطلاعات کافی ندارند و ممکن است هنگام امضای قرارداد از حقوق خود اطلاعی نداشته باشند. برای رفع این مشکل از قراردادهای مورد تایید قانون کار استفاده کنید. این کار هم رابطه‌ای مکتوب با کارفرما می‌سازد و هم حقوق شما را در بندهای قرارداد مشخص می‌کند.
مطالب مرتبط
حداقل‌های قانونی در عقد قرارداد کار در استرالیا
پایه همه قراردادها استانداردهای ملی اشتغال یا National Employment Standards است. این استانداردها حداکثر ساعت کار هفتگی، مرخصی سالانه، مرخصی استعلاجی، مرخصی والدین، تعطیلات رسمی و مدت اطلاع‌رسانی پیش از پایان همکاری را تعیین می‌کنند. هیچ قراردادی نمی‌تواند شرایطی پایین‌تر از این حداقل‌ها ارائه دهد.
افزون بر این، بیشتر مشاغل زیر یک Modern Award قرار می‌گیرند. این سند حداقل دستمزد ساعتی، نرخ اضافه‌کاری و فوق‌العاده شیفت را برای هر صنعت مشخص می‌کند. از این رو پیش از امضا بهتر است Award مربوط به شغل خود را بررسی کنید.
انواع استخدام
استخدام تمام‌وقت و پاره‌وقت هر دو ساعت کار ثابت و مرخصی با حقوق دارند. در مقابل، استخدام Casual ساعت ثابت ندارد و مرخصی با حقوق نیز به آن تعلق نمی‌گیرد، اما نرخ ساعتی بالاتری با نام Casual Loading دریافت می‌کند. همچنین قرارداد مدت معین یا Fixed Term تاریخ پایان مشخصی دارد.
نکاتی که باید پیش از امضا بررسی کنید
نخست مطمئن شوید نرخ سوپرانویشن یا بازنشستگی در قرارداد ذکر شده است. دوم، دوره آزمایشی و شرایط پایان همکاری را بخوانید. سوم، بندهای مربوط به محرمانگی و رقابت را با دقت مرور کنید. در نهایت، کارفرما موظف است بیانیه اطلاعات Fair Work را در آغاز همکاری به شما بدهد.
متن کامل قوانین و ماشین‌حساب دستمزد در وب‌سایت Fair Work Ombudsman در دسترس است. برای آشنایی با بازار کار نیز مطلب پیدا کردن کار در استرالیا را ببینید.
هنوز دیدگاهی ثبت نشده است. اولین نفر باشید.